"ေနသည္ အေနာက္အရပ္က ထြက္သည္ ဆိုပါေတာ့"

------------------------------------------------------
------------------------------------------------------
ဘ၀ကို ႀကိဳေတြးႀကည့္တိုင္း ရင္ေမာလာတယ္....
လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ႀကြယ္၀မႈကို ၿပပါဆိုခဲ့ရင္
လိုအပ္ၿခင္းေတြပဲ ပိုင္ဆိုင္တယ္....
ၿဖစ္ခ်င္တာေတြ မၿဖစ္နိူင္ခဲ့ေတာင္
ၿဖစ္သင့္သေလာက္ေတာ့ ၿဖစ္ေစခ်င္ခဲ့တာ
အတၱလို႔ပဲ ဆိုပါေတာ့...
အနာဂတ္အတြက္ ဆုတစ္ခုပဲ ေတာင္းခ်င္တယ္...
ဖခင္ေကာင္းတစ္ေယာက္အၿဖစ္နဲ႔ ေလာကႀကီးကို နႈတ္ဆက္သြားပါရေစ...
ဘ၀ေရဆန္မွာ တက္က်ိဳးလည္း လက္ထိုးေလွာ္ခ်င္ပါရဲ႕...
ေလွ၀မ္းကပါ ေရမလံုေတာ့ ဘာဆက္လုပ္သင့္သလဲ...
ဘ၀က အၿမဲခါးတယ္လို႔ေတာ့ မဆိုပါဘူး...
ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အခ်ဥ္ဓာတ္က ပိုမ်ားေနသလို....
တစ္ရက္ပိုအိုသြားတိုင္း အသိဥာဏ္တစ္ရက္စာ ပိုတိုးမလာတဲ့အခါ
အနာဂတ္က ကိုယ့္မ်ိဳးဆက္ေတြကို မ်က္နွာပူလာတယ္...
တစ္ေန႔ေန႔ ၿဖစ္လာမွာပါဆိုတာ...
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အတြက္ က်ားကန္ထားတဲ့ စကားတစ္ခုသာ ၿဖစ္တယ္..
ေယဘုယ်နဲ႔ ၿဖစ္နိူင္ေၿခကိုသာ ထည့္တြက္မယ္ ဆိုုရင္
တစ္ေန႔ေန႔ေပါ့ ဆိုလိုက္တိုင္း...
ကိုယ့္ဘ၀ဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မေရရာသလဲဆိုတာ မီးေမာင္းထိုးၿပေနသလို....
ေလ်ာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ခရီးအရေတာ့.....
ကံႀကမၼာဟာ ကိုယ့္ကို ေက်ာခိုုင္းၿပီး ထိုင္ေနတယ္...
ေပ်ာ့ညံတတ္မယ္ သို႔မဟုတ္ သံေယာဇဥ္မဲ့တတ္မယ္ ဆိုပါေတာ့
ဘ၀ဆိုတာကို ေက်ာခိုင္း ကြင္းလံုးကြ်တ္ အၿခားမဲ့ေသာ အရပ္သို႔
ကြ်န္ေတာ္.....
...ထြက္.....သြား......လိုက္......ခ်င္....တယ္....။